Luister jij naar jouw paard?

Luister jij naar jouw paard?


Je kent het gevoel vast wel dat je denkt super fijn te gaan trainen. Vervolgens stap je op en valt die droom voor vandaag gelijk in duigen. Je merkt dat je paard/zijn lichaam er anders over denkt.
Maar wat doe jij dan? Ga je je zin doordrijven en toch eruit persen wat je wilde trainen?
Waarschijnlijk zeg je nu  
NEE Maar is dat in werkelijkheid ook zo?  Luister jij echt naar jouw paard?


Deze vraag kun je met 'ja' beantwoorden als je daadwerkelijk de training aanpast. Wilde je gaan werken aan een mooie bergopwaartse galoppade of een goede zijgang en stel je dit bij naar een simpele, soepele galop of de volte openen en sluiten? Of pak je iets mee dat jullie al goed beheersen en sluit je daarna af? Ja, dan heb je geluisterd naar jouw paard en dan ben  je in staat om de training anders in te richten waardoor je tóch traint, in plaats van forceert.

                                           Ik neem je graag mee naar mijn 'luister-moment'.

Begin 2016 merkte ik dat Enjoy minder enthousiast was tijdens de trainingen. Ze gaf mij niet meer het gevoel in de zevende hemel te zijn, maar eerder een soort aan de grond geplakte aardappel te zijn.
"Oke, waar is het tijd voor? Zadelmaker, tandarts, osteopathie of is ze overwerkt?" Het was weer tijd voor de zadelmaker, dus vloog ik mijn zadelmaker in.
Ik merkte dat ze er wat van opknapte, maar ik voelde nog steeds dat ze niet zichzelf was. Normaal is Joy werkwillig, ontzettend enthousiast en meedenkend. Nu liep ze niet ontspannen door haar lijf en werd ze zelfs narrig. Ze mag dan wel een merrie zijn, maar met werken is ze nooit narrig.


                                                                                        !! Alarmbel !! 
Joy heeft geruime tijd rust gehad, maar ik merkte ook in de omgang nog geen verandering. Toen heb ik de dierenarts laten komen. Normaal gesproken bel je om te vragen of hij wil komen enten, dat ene wondje na wil kijken of even iets wil checken. Nu was mijn hulpvraag eigenlijk niet echt een vraag,  maar meer een mededeling. "Enjoy is zichzelf niet en met rust gaat het niet over."
Gelukkig heb ik een dierenarts waarmee ik goed kan sparren en overleggen. Ontzettend belangrijk!
We hebben een intensieve weg bewandeld en tadaaa, daar kwam de blessure boven water...

Ik ben zo blij dat ik naar mijn gevoel geluisterd heb. Mijn gevoel gaf duidelijk aan dat ik niet zo veel moest rijden, omdat Joy niet zichzelf was. Enjoy had iets en daar kreeg ik (toch wel een beetje helaas..) gelijk in.
Mijn moeder heeft in die tijd een paar keer gezegd dat ik meer met Enjoy moest doen en dat ik gewoon geen zin had om te rijden. Naderhand begreep zij wat ik al die tijd al aanvoelde en zij nog niet wist.

                                           Mijn geleerde les: luister naar je paard en negeer je eigen gevoel nooit.


Natuurlijk is ieder paard weer anders. Zo is 'ouwe Mo' heel werkwillig, maar wil haar lichaam niet altijd even goed meewerken. Ze is soms een 4-jarige in het lichaam van een 24-jarige. Ik heb geleerd naar haar lichaam te luisteren (wauw, dit klinkt zweverig). Ik weet nu dat wanneer iets niet lukt, het niet ligt aan niet willen, maar aan niet kunnen. Alleen is dat iets dat Mo zelf nog niet altijd beseft. Daarom is het belangrijk dat ik dat wèl besef, zodat ik haar kan beschermen tegen haar eigen enthousiasme.

                                           Dus nogmaals mijn vraag: luister jij echt naar jouw paard?

Mijn 24-jarige oude sok aan de dagelijkse arbeid!