Een terugblik; waarom deze merries?

Een terugblik; waarom deze merries?

Ik wil je graag even meenemen op een terugblik! Een terugblik op waarom ik voor mijn merries gekozen heb.

 

 

Caresse 

Caresse, of wel Mo, is een zure 'oude sok' die in de loop der jaren wel wat minder zuurpruimerig is geworden. Ze is voor niets of niemand bang oké, schapen en koeien blijven raar!

Ik ken haar gebruiksaanwijzing inmiddels (mag ook wel na 16 jaar..) en zolang ik volgens die gebruiksaanwijzing handel, komt het allemaal goed. Wanneer ik denk het 'even anders' te doen dan mevrouw Mo gewend is, gaat het gepaard met een hoop tegen gestribbel. Wanneer ik niet genoeg opschiet, herinnert zij mij daar wel aan. Ik krijg een duw omdat ik in de weg sta of een 'kusje' in ruil voor wat lekkers. Af en toe is ze nog zo gek als een deur. Ze vergeet wel eens dat ze al bijna 24 is en geen 4 meer.. "Theekransen' vindt ze heerlijk. Gewoon lekker erbij zijn, zonder dat er aan haar getut wordt. Kom dan niet aan haar neus, want die is en blijft verboden terrein. 

 

Enjoy 

Enjoy is heel lief en gericht op mensen. Joy vindt aandacht heerlijk, houdt van kroelen en tutten en vindt het heerlijk om lekker gepoetst te worden. In tegenstelling tot Mo vindt zij het heerlijk wanneer je aan haar hoofd zit. Enjoy is heel nieuwsgierig en erg ingesteld op geurtjes. Ze drukt zo nu en dan haar neus ergens half doorheen, alleen maar om een bepaald geurtje op te nemen, Mafkees! Joy is meer een allemansvriendin dan Mo. Iedereen is volgens haar lief en interessant. Wel is Joy nog steeds wereldvreemd. Vreemde dingen die ergens liggen, een man die hardloopt in witte kleding of gewoon een ander paard kunnen écht heel eng zijn.

 

 

Hoe komt het dan dat ik toch voor deze twee merries die zo verschillende lijken gekozen heb?

Ze hebben naast verschillen, ook dingen met elkaar gemeen. Zo zijn ze allebei erg enthousiast tijdens het trainen, lopen ze zich eerder dood dan dat ze een tandje terug doen en ze denken allebei met mij mee (soms zelfs een tikkeltje te enthousiast vooruit). Daarnaast zijn ze ook eerlijk en betrouwbaar. Bokken doen ze niet zonder reden (soms is dat vanwege een bak kabouter, soms is dat omdat er erg veel blijheid is) en beiden hebben een mooi karakter.

 

Ik was op allebei gelijk verliefd. Ik geloof echt dat er een klik moet zijn tussen de ruiter en het paard en ik geloof ook dat liefde op het eerste gezicht mogelijk is (Ja, dus ook met een paard!) . Die 'liefde op het eerste gezicht' heb ik al twee keer mogen ervaren. De eerste liefde duurt al ruim 16 jaar en de andere 4 jaar. Nog steeds heb ik er geen moment spijt van gehad dat ik niet alleen met mijn hoofd heb gekozen, maar ook met mijn hart!